Nederland
helpt
Sulawesi

Dagboek van een hulpverlener in Indonesië: tussen hoop en wanhoop

Sabtarina Dwi Febriyanti, noodhulpmedewerker van World Vision Indonesië, maakte de aardbeving en tsunami zelf mee omdat ze in Palu woont en werkt. Lees hier een stuk uit haar dagboek.

Ik heb wel vaker het verdriet meegemaakt als gevolg van een natuurramp, omdat ik nou eenmaal in een rampgevoelig land leef. Maar het verdriet na de aardbeving en tsunami in Palu is echt verschrikkelijk.  

Na de aardbeving ontstond er grote paniek in ons dorp en iedereen rende weg op zoek naar een veilige plek. Iedereen schreeuwde steeds ‘tsunami’ om mensen te waarschuwen dat ze naar hoger gelegen plaatsen moesten gaan. Er was veel lawaai en mensen renden allemaal door elkaar heen. Grote golven overspoelden de dorpen rondom Palu. Ze vaagden alles weg. Ik zat met mijn collega’s in een kantoor van World Vision en we baden, huilden en voelden ons hulpeloos.

Het was zo schokkend om te zien hoe alles werd verwoest. Zelfs huizen en grote gebouwen met dikke muren stortten in. Er was weinig eten en schoon drinkwater. Mensen plunderden de winkels om maar zoveel mogelijk overlevingsspullen te kunnen pakken. Het was totale chaos. Kinderen zochten tussen de ruïnes van hun huizen naar bruikbare spullen. Overal zag je  de wanhoop.

Er is bij ons kantoor een grote tuin waar families tijdelijk konden verblijven. We hebben er gelijk plekken voor kinderen ingericht. Er waren vooral jonge kinderen en zwangere vrouwen. Ongeveer 200 families konden we zo tijdelijk onderdak bieden. Ondanks alle zorgen en verdriet konden we de kinderen en hun families toch wat eten van onze kleine voorraad geven.

We waren opgelucht toen collega’s uit Jakarta in Palu aankwamen en zo konden we snel onze eerste kindvriendelijke opvangplek inrichten. We hebben een grote tent opgezet waar kinderen zich toch veilig kunnen voelen, vooral tijdens de naschokken. Ik ben opgelucht dat ik ondanks alles kinderen weer zie lachen. Dankzij hun glimlach verdwijnt mijn vermoeidheid.

Er is zoveel te doen op dit moment. Samen met de overheid delen we nu dekens en overlevingspakketten uit. Hierna richten we ons op het uitdelen van voedsel en water, maar ook medische zorg, onderdak en de bescherming van kinderen. Hierbij hopen we 80.000 mensen te bereiken.

Vandaag hoorde ik dat het aantal slachtoffers al meer dan 1400 is en dat meer dan 2 miljoen mensen getroffen zijn. De reddingswerkers doen alles om de getroffen gebieden te bereiken en World Vision Indonesië probeert ondanks de vele uitdagingen zo snel mogelijk en zo veel mogelijk mensen te helpen.

Te midden van al het verlies, pijn en verwoesting, zijn we dankbaar voor de overhead en de andere organisaties die ook noodhulp verlenen. We zijn ook dankbaar dat de internationale gemeenschap fondsen werft en dat lokale mensen zich als vrijwilliger aanbieden. Ik weet dat we te zijner tijd Palu weer op zullen bouwen.

Nieuwsoverzicht

De samenwerkende hulporganisaties achter Giro555:

Bij uitzonderlijke rampen slaan de 11 samenwerkende hulporganisaties de handen ineen onder de naam Giro555. Zij vragen heel Nederland zich aan te sluiten om geld in te zamelen voor hulp aan slachtoffers. Want samen redden we meer levens. Meer informatie

Blijf op de hoogte

Word een paar keer per jaar bijgepraat over de resultaten van de hulp. En ontvang als eerste een alert wanneer er een Giro555-actie start.