Stop de ebola-ramp

Sabine blogt vanuit ebola-gebied: Karel Doorman

Alsof de pakjesboot van Sinterklaas aankomt, zo sta ik op de kade van de haven in Monrovia. Aan de horizon verschijnt een groot grijs schip: de Karel Doorman met aan boord ambulances, een mobiel laboratorium, beschermende kleding en nog veel meer goederen die Liberia hard nodig heeft. Ik moet mijn hoofd in mijn nek leggen om het immense ding van onder tot boven te bekijken als de statige dame (vraag me niet waarom: marineschepen worden liefkozend in de vrouwelijke vorm beschreven) is aangemeerd.

Enige consternatie achter mij dwingt me om mijn blik los te trekken van de Karel Doorman. Achter mij wordt gewerkt aan een overkapping waar straks de President van Liberia, mevrouw Ellen Johnson Sirleaf, en anderen zullen plaatsnemen om een woord van dank en betrokkenheid uit te wisselen. Anderhalve week geleden was ik samen met Samuel Kofi Woods, mensenrechten advocaat, minister en vooral goede vriend, bij haar op bezoek. We spraken toen over de aankomst van de Karel Doorman en ze gaf aan dat ze daar natuurlijk bij zou zijn om persoonlijk haar dank over te brengen aan de Nederlandse overheid en de bemanning.

Terwijl we op haar komst wachten, is het op en rond de Karel Doorman een drukte van belang. De eerste kratten met goederen komen al van boord en de buik van het schip schuift langzaam open om de ambulances uit te laden.

Defensie, lossen van de Karel Doorman in Freetown, Sierra Leone

Opgewonden stemmen van beveiligers verraden de aankomst van de President. Namens Nederland wordt ze welkom geheten door ambassadeur Hans Docter. Haar frêle verschijning is in groot contrast met haar krachtige uitstraling. Tijdens het officiële gedeelte zijn de goede banden tussen Nederland en Liberia evident. “Liberia is in staat om nu het virus na te jagen in plaats van nagejaagd te worden door het virus” stelt Hans Docter. De President is op haar beurt dankbaar voor het gehoor dat Nederland geeft aan de roep om hulp van Liberia. Beiden onderschrijven de wens om ook na het verslaan van ebola samen te werken aan economisch herstel. Het bezoek wordt afgesloten met een rondleiding op het schip en dan is de kade weer voor de havenwerkers. Mijn Save the Children collega’s kijken reikhalzend uit naar het mobiele lab dat de Nederlandse overheid beschikbaar heeft gesteld. Die zal het mogelijk maken om sneller te beoordelen of een vermeende ebola patiënt daadwerkelijk het virus draagt. Nu moet een bloedmonster vaak nog een aantal uur reizen om getest te worden.

Ik heb vooral oog voor de ruim 100 bemanningsleden en realiseer me dat zij al een tijd onderweg zijn en dus ook lange tijd hun families moeten missen. Afgelopen week voerden ze gepassioneerd actie voor Giro555 en nu zijn ze met man en macht aan het werk om het lab en alle andere spullen van boord te krijgen: dank jullie wel mannen en vrouwen voor jullie betrokkenheid en harde werk!

Als ik terugrij naar mijn tijdelijke huis, word ik gebeld door een journalist. Hij wil graag weten of de hulpgoederen nog wel nodig zijn nu het aantal infecties in Liberia stabiliseert. Terwijl ik mijn mond open doe om antwoord te geven, raast er een ambulance voorbij. Door het achterruit zie ik mannen (of vrouwen) in beschermende pakken. Ja, is mijn antwoord… het is nog steeds nodig, want de realiteit rijdt me net voorbij. En dus moeten we samenwerken en doorzetten.

Vandaag was een mooi voorbeeld van samenwerking: de Nederlandse overheid, de Liberiaanse overheid, hulporganisaties en anderen uit diverse windstreken kwamen samen bij de Karel Doorman. Het ging daar niet over politiek of protocol: het ging over het gezamenlijke voornemen om ebola de baas te worden en Liberia weer op te bouwen.

Tot slot: dit is een persoonlijk verslag van een trotse Nederlandse die het voorrecht had om getuige te zijn van de aankomst van de Karel Doorman en het officiële programma. Helaas heb ik niet veel verstand van protocollen, aanspreektitels of andere officiële zaken en deze blog is al zeker geen journalistieke uiteenzetting van de uitgewisselde speeches!  

Sabine Copinga (40) is persvoorlichter en storyteller bij Save the Children. Ze is vanaf 8 november t/m 28 november in Liberia om verslag te doen van de ebola-ramp voor Giro 555. Volg Sabine op twitter voor de laatste updates:@striplec

Nieuwsoverzicht

De samenwerkende hulporganisaties achter Giro555:

Bij uitzonderlijke rampen slaan de 11 samenwerkende hulporganisaties de handen ineen onder de naam Giro555. Zij vragen heel Nederland zich aan te sluiten om geld in te zamelen voor hulp aan slachtoffers. Want samen redden we meer levens. Meer informatie

Blijf op de hoogte

Word een paar keer per jaar bijgepraat over de resultaten van de hulp. En ontvang als eerste een alert wanneer er een Giro555-actie start.