Sulawesi: Zaenal vist weer

Elfina en haar man Zaenal woonden met hun kinderen aan de kust van Sulawesi, een paar honderd meter van de zee waarop Zaenal als visser werkte. Op de fatale dag in september 2018 was Elfina de planten in haar tuin water aan het geven, samen met haar jongste dochter. Haar twee andere kinderen waren bij haar broer.  “Snel, snel, we moeten het huis uit. Dit is een aardbeving!”, riep ze kort nadat de grond onder haar voeten hevig begon te schudden. “We voelden het puin op ons vallen”, vertelt Elfina. “Nadat het was gelukt om veilig buiten te komen, werden we meegesleurd door een vloedgolf. Ik verloor mijn dochtertje uit het oog. Ik bleef haar naam maar roepen. Geen antwoord… God zij dank vond ik haar de volgende dag weer terug.”

Huizenhoge golven
Zaenal, de man van Elfina, was aan het werk op het moment van de eerst beving. “We dachten dat het meeviel en gingen gewoon door met waar we mee bezig waren. Tot we een nog grotere schok voelden, gevolgd door een bulderende geluid. Dat was de tsunami en voor ons het teken om te vluchten. We probeerden het water voor te blijven, maar het kwam van alle kanten. Niet alleen uit de zee, maar ook uit de grond. Er waren heel veel mensen op de weg en ik zag ook al lichamen liggen.“ De vloedgolf tilde Zaenal op en wierp hem meters verder op een weg, waar hij begon te rennen voor zijn leven. Het werd al snel donken en pas de volgende ochtend kon hij met zijn vrienden verder gaan zoeken naar slachtoffers en overlevenden. Zaenal: “Ik ben vaak huizenhoge golven tegengekomen waartussen ik me verloren voelde. Maar deze tsunami… Ik was sprakeloos. Laat dit alsjeblieft nooit meer gebeuren.”

Opvanglocatie
Eenmaal herenigd met al haar kinderen liep het gezin, nog nauwelijks bekomen van het angstaanjagende voorval, drie kilometer naar het dichtstbijzijnde evacuatiepunt. Inmiddels verblijft in een opvanglocatie in de stad Palu. Elfina: “We woonden in een zone die door de overheid is aangeduid als rampgevoelig, daar kunnen we niet naar terug. We hebben nog geen andere plek toegewezen gekregen waar we heen kunnen. Het is wel erg fijn dat we hier in ieder geval toegang hebben tot drinkwater en dat er goede sanitaire voorzieningen zijn.”

Nieuwe boot
Zaenal is zijn boot in het natuurgeweld verloren. Gelukkig kreeg hij een vervangende boot en kan hij zijn gezin weer onderhouden. De toekomst kent nog vele uitdagingen voor het gezin. De kinderen durven vanwege hun trauma’s nog altijd niet in de buurt van de kust te komen en ze zullen hun woning weer moeten opbouwen. Maar ondanks alle problemen overheerst bij Elfina en haar man de dankbaarheid dat de hele familie de ramp overleefd heeft.

Cordaid helpt met opbrengst Giro555-actie
Mede met de opbrengst van de Giro555-actie ‘Nederland helpt Sulawesi’ werkt Cordaid samen met lokale hulporganisaties aan noodhulp en wederopbouw, waaronder:

Het bouwen van 223 huizen. De bevolking ontwerpt en bouwt zelf mee.

 

 

 

 

 

Het bouwen van twaalf boten voor visserfamilies. Ze worden ter plekke gemaakt, de vissers beslissen over het ontwerp.

 

 

 

 

Het herstel van de landbouw, onder meer door mensen te leren hoe ze organische mest kunnen maken.

 

 

 

 

Het herstellen van irrigatiekanalen die door de aardbeving zijn verwoest, zodat vierhonderd huishoudens in twee dorpen hun land weer kunnen irrigeren.

 

 

 

 

[Visser op de foto’s is niet Zanael]

 

Nieuwsoverzicht

De samenwerkende hulporganisaties achter Giro555: