Het gezondheidscentrum van CARE in Gaza biedt hulp bij ondervoeding

Noura, 27 jaar, wiegt haar 11 maanden oude zoontje voorzichtig in haar armen terwijl ze in de rij staat voor een screening op ondervoeding bij CARE’s gezondheidscentrum in Deir Al-Balah. Hij heeft al een aantal belangrijke ontwikkelingsmijlpalen gemist, zoals kruipen en doorkomende tandjes.

“Mijn zoon zou eigenlijk flesvoeding moeten krijgen, maar er is niets beschikbaar. Ik geef hem een lege fles, gewoon om hem af te leiden,” vertelt Noura. “Ik kan hem amper nog borstvoeding geven, mijn melk is bijna op, omdat ik zelf nauwelijks iets te eten heb.”

“Er is geen eten”

Elke ochtend gaat Noura te voet op zoek naar wat goedkope bloem, zodat ze thuis een paar broden kan bakken om de honger van haar kinderen enigszins te stillen. Tegen de tijd dat ze thuiskomt, is het al eind van de ochtend en hebben de kinderen nog niks gegeten. Dan begint ze met het bereiden van de eerste maaltijd van de dag: een eenvoudige lunch van peulvruchten, kikkererwten of rijst. Helaas zonder groenten. Soms lukt het haar om één of twee tomaten te kopen als de prijzen dalen, gewoon om toch iets van voedingsstoffen aan het dieet van haar kinderen toe te voegen.

“Er is geen eten. Net als iedereen kopen we iets als er wat te koop is, maar vaak moeten we het doen met voedingssupplementen,” zegt Noura. “Eieren of melk krijgen we niet. Groenten zijn onbetaalbaar en ingeblikt voedsel is er nauwelijks nog. Wat nog wél te krijgen is, is vaak van slechte kwaliteit.”

‘Mama, wat is een watermeloen?’

“Ik mis alles wat we vroeger hadden: melk voor de kinderen, eieren, vlees, voedzaam eten waar kinderen van groeien. Fruit bijvoorbeeld, dat is zó belangrijk in hun dieet. Flesvoeding is onbetaalbaar. En eieren? Eén ei kost nu twintig sjekel (bijna zes dollar). Voor wie zou je dat kopen? Voor een baby van elf maanden die voeding nodig heeft om te groeien? Of voor mijn andere kinderen, die ooit eieren aten maar nu niet meer weten hoe een ei, banaan of watermeloen smaakt? Ze vragen me nu: ‘Mama, wat is een watermeloen?’”

“De meeste gezinnen in Gaza kunnen zich niet eens een klein zakje bloem veroorloven om brood te bakken voor hun uitgehongerde kinderen,” zegt Jolien Veldwijk, landendirecteur van CARE Palestina (Westelijke Jordaanoever en Gaza). “Een gemiddeld gezin van acht personen heeft zeker twee zakken bloem nodig om enkel van brood te kunnen leven. Nu de oorlog al twee jaar aanhoudt en veel mensen hun huis en inkomen zijn kwijtgeraakt, wordt het met de dag moeilijker om zelfs aan de meest basale levensbehoeften te voldoen.”

Screening en supplementen

Sinds januari 2025 heeft het gezondheidscentrum van CARE in Deir Al-Balah 5.528 kinderen en 2.811 zwangere en zogende vrouwen gescreend op acute ondervoeding. 11 procent van de kinderen en 36 procent van de vrouwen bleken te lijden aan matige of ernstige acute ondervoeding. Met steun van VN-partners heeft CARE meer dan 170.000 kant-en-klare therapeutische en aanvullende voedingssupplementen verstrekt om ondervoeding bij kinderen en moeders tegen te gaan.

“De grensovergangen moeten open zodat voedsel Gaza binnen kan komen,” zegt een andere moeder die met haar kinderen naar CARE’s centrum is gekomen voor supplementen. “Onze kinderen krijgen geen vitamines uit fruit of groente. Ze leven op één of twee maaltijden per dag, meestal peulvruchten of brood. Ze lopen soms kilometers om bij een gaarkeuken te komen. Daar staan ze urenlang in de brandende zon, samen met vele andere hongerige kinderen. En vaak komen ze nog met lege handen thuis. Mijn zoon liep ernstige brandwonden op toen er hete soep over hem heen viel terwijl hij een pan probeerde te vullen. We zijn naar de kliniek gekomen voor supplementen, net als iedereen hier. Want voor velen is dit de enige plek waar ze nog iets kunnen krijgen.”