Als je wijk getroffen wordt door raketten
“Het voelde als een nare droom, waaruit ik wilde ontwaken. Onze wijk was zwaar getroffen. Documenten en eigendommen werden verbrand door het vuur van de beschietingen en raketten.”
Anatoliy’s woorden lijken pijnlijke herinneringen op te roepen. Hij kijkt weg en schenkt een kop koffie voor ons in – de gastvrije Oekraïense geest in hem leeft nog steeds voort. “Mijn vrouw heeft dit klaargemaakt het is vers, als we nog in Irpin (hun geboortestad) zouden kunnen zijn dan zou je hebben genoten van een traktatie van haar kruidenthee.”
Geen tijd
Op de noodlottige dag hadden Anatoliy en zijn vrouw geen tijd om belangrijke documenten of waardevolle spullen te verzamelen, net als veel van zijn buren. Ze vluchtten eerst naar zijn familieleden. Uiteindelijk kwamen ze terecht in de stad Brusilov in Zhytomyr Oblast, waar ze een opvangcentrum vonden dat onderdak bood aan binnenlandse vluchtelingen.
Nergens heen kunnen
Net als veel andere mensen die naar andere delen van Oekraïne zijn gevlucht voor hun veiligheid, hebben Anatoliy en zijn vrouw geen spullen meer en zijn ze afhankelijke van hulporganisaties. “Ik kan nergens heen, alles is verbrand.”
Via het geldhulpproject van World Vision ontving het stel 150 dollar per maand. Hiervan konden Anatoliy en zijn vrouw, voedsel, medicijnen, persoonlijke hygiëneartikelen en een paar huishoudelijke artikelen kopen.
